tag:blogger.com,1999:blog-718681898280443302011-04-21T13:17:48.565-07:00mandala of practitioners' mindวิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-16369438778030713412009-03-18T07:40:00.000-07:002009-03-18T07:49:25.580-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScEJvWQ9O_I/AAAAAAAAAxw/D4nYopjnRW8/s1600-h/full_moon.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScEJvWQ9O_I/AAAAAAAAAxw/D4nYopjnRW8/s320/full_moon.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314539744309099506" /></a><br /><br />ภายใต้ท้องฟ้าแห่งแสงจันทร์<br />ผู้คนเริงร่าเต้นรำ<br />ก่อเกิดรูปร่างที่แตกต่างกัน<br />(Haiku โดย Dogen)<br /> <br />ไฮกุบทนี้บอกเป็นนัยว่า ครั้งหนึ่งที่เราได้เกิดมาบนโลกนี้ เราถูกลิขิตให้ดำเนินชีวิตที่แตกต่างกัน มิซาโอะ โจ เล่าไว้ว่า "เมื่อข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ข้าพเจ้ามองไม่เห็นความจริงในข้อนี้ และดำเนินชีวิตให้เหมือนกับคนส่วนใหญ่ แล้ววันหนึ่งก็เกิดแรงบันดาลใจ ตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาเส้นทางชีวิตของตนเอง ราวกับว่าสวนดอกไม้ที่งดงามเปิดประตูสู่ชีวิตของข้าพเจ้า" ...ดอกไม้ทั้งหลายนั้นสวยงาม แม้ว่าดอกไม้แต่ละชนิดจะมีดอกและสีสันที่แตกต่างกัน ทั้งหมดนี้จึงเป็นสิ่งดี ทุกสิ่งมีชีวิตเหมือนกัน และชีวิตไม่สามารถวัดด้วยมาตรฐานเดียวกัน เอกลักษณ์ที่แตกต่างกันนี้ทำให้ทุกสิ่งมีความหมายและไม่เหมือนใคร ก่อเกิดความสร้างสรรค์บนลวดลายแห่งชีวิต<br /> <br />หยิบไฮกุบทนี้ขึ้นมาอ่าน ในวันที่ได้เป็นตัวเอง อิสระแนบแน่นกับความมั่งคั่งทางจิตวิญญาณ<br /><br /><br />ภาวนาคือชีวิต ๒,<br />กุมภาพันธ์ ๕๒<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-1636943877803071341?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-29732282446444211472009-03-13T07:57:00.000-07:002009-03-18T08:06:19.424-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScEN1KqY_VI/AAAAAAAAAx4/OCnxSYlPEYE/s1600-h/G004.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 167px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScEN1KqY_VI/AAAAAAAAAx4/OCnxSYlPEYE/s320/G004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314544242320276818" /></a><br /><br />บางประสบการณ์มีไว้เพื่อเก็บเงียบๆไว้กับตัว <br />ต่อตรงให้สัมผัสไปกับหัวใจเนื้อๆ <br />ไม่ต้องหาความหมาย <br />ไม่ต้องตีความ <br />เพราะความเข้าใจจะเกิดขึ้นเฉพาะแค่เรากับประสบการณ์นั้นๆอย่างลำพัง <br />เพียงแค่เงียบและฟังนิ่งๆด้วยเนื้อด้วยตัวท่ามกลางความไม่อธิบาย.. <br /><br />เราก็จะได้ยินถ้อยคำบางอย่างที่ดังขึ้นมาโดยไม่ได้คิด <br />และเริ่มเข้าใจสัญลักษณ์ต่างๆที่ปรากฎขึ้นทั้งในความจริงและความฝัน<br /><br />อาจเพราะไม่มีถ้อยคำมากพอจะสื่อสารถึงเรื่องราว อย่างที่ครูตั้มบอก <br />หรือเพียงแค่ทรุดตัว แนบศีรษะชิดพื้น แบมือสองข้าง เหยียดตรงไปด้านหน้า <br />เพื่อบอกผ่านร่างกายที่หมอบราบว่า ลูกไม่มีสิ่งใดปกปิดต่อหน้าคุรุ<br />และขอศิโรราบให้กับทุกประสบการณ์ที่หลั่งไหลมาในชีวิต <br />ทุกอย่างก็จะคลี่ออก ทีละนิด ทีละนิด<br /><br />จากนั้นเราจึงก้าวเดินต่อไป.. ด้วยจิตอันน้อมคารวะ<br /> <br /> <br />ภาวนาคือชีวิต๒,<br />กุมภาพันธ์ ๕๒<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-2973228244644421147?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-2574763209979982332009-03-12T18:25:00.000-07:002009-03-18T18:30:28.286-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScGf6AIRlNI/AAAAAAAAAyI/HPqdXa2L8kI/s1600-h/door.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScGf6AIRlNI/AAAAAAAAAyI/HPqdXa2L8kI/s320/door.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314704854089831634" /></a><br /><br />หลายครั้งที่ฝัน ตื่นมาเหมือนเป็นจริง ทั้งใจยังเต้นแรงดุจในความฝัน แต่มันหามีสิ่งใดเป็นจริงไม่ <br />แต่ฝันก็อาจมีความหมาย เพื่อผ่านบางสิ่งหรือเป็นนิมิตอธิบายบางเรื่องของจิตใจ <br /> <br />วันนี้พลิกอ่านเรื่องหนึ่ง ที่โซเกียล รินโปเช เขียนไว้ว่า<br /> <br />แม้ในมนุษยภูมินี้ ทุกผู้คนล้วนมีกรรมเป็นเครื่งปรุงแต่ง แม้ว่ามนุษย์จะแลดูคล้ายคลึงกัน แต่เรากลับแลเห็นสิ่งต่างๆผิดแผกแตกต่างกันเป็นอันมาก เราต่างมีชีวิตอยู่ในโลกส่วนตัวที่เป็นเฉพาะและแยกขาดออกจากกัน ดุจดังที่คาลุ รินโปเช ได้กล่าวไว้ว่า :<br /><br />"ถ้ามีคนร้อยคนนอนหลับและฝัน แต่ละคนก็จะฝันถึงโลกที่แตกต่างกันออกไป ความฝันของแต่ละคนอาจกล่าวไว้ว่าเป็นสิ่งจริงแต่การที่จะยืนยันว่าความฝันของผู้หนึ่งผู้ใดจริงที่สุดและของคนอื่นเป็นของปลอมนั้น นับว่าเป็นการกระทำที่ไร้สาระ ทุกสิ่งที่ผู้คนรับรู้ล้วนเป็นสิ่งจริงตามแต่กรรมจะปรุงแต่งสัมผัสรับรู้ของเขา"<br /> <br />เรื่องของกรรมมิใช่เรื่องคอขาดบาดตาย หรือเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดมาแล้ว หากแต่กรรมหมายถึงความสามารถของเราที่จะสร้างสรรค์หรือเปลี่ยนแปลง มันเป็นสิ่งสร้างสรรค์ด้วยเหตุที่เราสามารถเป็นผู้เลือกว่าเราจะกระทำด้วยอาการเยี่ยงไร เราอาจเป็นผู้เปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ อนาคตอยู่ในกำมือของเรา อยู่ในอุ้งหัตถ์แห่งดวงใจของเรา พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ว่า<br /> <br /> กรรมคือผู้รังสรรค์ ดุจศิลปิน<br /> กรรมคือผู้บัญญัติ ดุจดังนาฏกร<br /><br /><br />ภาวนาคือชีวิต ๒,<br />กุมภาพันธ์ ๕๒<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-257476320997998233?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-9960329018603633422009-03-10T07:52:00.000-07:002009-03-18T08:07:10.164-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScEODlc2KuI/AAAAAAAAAyA/wuZWlKv8AXQ/s1600-h/buddha-face2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 229px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/ScEODlc2KuI/AAAAAAAAAyA/wuZWlKv8AXQ/s320/buddha-face2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314544490029394658" /></a><br /><br />การเป็นนักเรียนแตกแถวหรือการมีนิวรณ์นั้นก็เป็นชีวิตจริงที่เราต้องเผชิญกัน เราคงไม่ต้องหลบเลี่ยงมันมั้งนะ รวมทั้งเรื่องโลกกลม ไม่ว่าจะเป็นธรรมะจัดสรรหรือเราพยายามจัดสรรเองก็ตาม ทุกอย่างถ้าเกิดขึ้นแล้วเราก็คงมองดู และคงไม่แค่เฝ้าดู อาจจะต้องไปนัวเนียกับมัน ให้มันรู้ดำหรือแดงหรือขาวหรือเขียว หรือไม่ว่าจะเป็นสีใดก็ตาม ใช่มั้ยนะ<br /> <br />และครานี้แหละ จะได้รู้ว่าวิทยายุทธที่ฝึกมานั้นใช้ได้แค่ไหน ขณะเดียวกันมันก็เป็นการฝึกวิทยายุทธไปในตัว ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตามที <br /> <br />วันนี้เป็นวันแรกที่ได้สวดมนต์ในหนังสือที่ได้มา กำลังคิดว่าทำไมต้องท่องหลายรอบ และแล้ว....น้ำตาก็ไหลรินออกมาเช่นเคย ...และก็เหมือนเช่นเคย <br /><br /><br />ภาวนาคือชีวิต ๒,<br />กุมภาพันธ์ ๕๒<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-996032901860363342?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-76796109516047268382008-05-22T22:52:00.000-07:002009-03-06T23:10:21.850-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbIdxsUrFlI/AAAAAAAAAvg/WvUeilPnkHw/s1600-h/droplet.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 215px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbIdxsUrFlI/AAAAAAAAAvg/WvUeilPnkHw/s320/droplet.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310339650171901522" /></a><br /><br />ผมเป็นคนอ่อนไหวต่อความรู้สึกบางอย่าง ซึ่งอธิบายไม่ได้ว่าคืออะไร เพียงแต่เป็นคนมีเหตุผลและมักตั้งคำถามกับสิ่งที่เข้ามากระทบกับตัวเองทั้งทางกายและทางใจ บางครั้งจึงลืมที่จะตรวจสอบความรู้สึกบอบบางในส่วนนั้น และโดยพื้นฐานอยากแบ่งปันความสุขให้คนอื่นบ้างภายใต้ข้อจำกัดของตัวเอง ยิ่งเป็นเหมือนกำแพงปิดกั้นความอ่อนโยนที่เราอาจส่งมอบให้กับคนที่เรารัก <br /><br />ผมไม่คิดว่าคอร์สอบรมครั้งนี้จะให้บทเรียนอะไรกับผมได้มากนัก แต่พอได้ทดลองฝึกภาวนาในกระบวนการท้ายสุด กลับรู้สึกอิ่มเต็ม ได้มองเห็นคนรอบข้างได้ชัดเจนขึ้น เข้าใจมากขึ้นว่าเราทุกคนบนโลกนี้ล้วนเป็นผู้ถูกกระทำทั้งสิ้น ซึ่งผู้ที่กระทำต่อเราก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย ก็ตัวเรานี่เอง<br /><br />เรากระทำหลายสิ่งหลายอย่างโดยอาจขาดการไตร่ตรองใคร่ครวญ จึงเกิดผลลัพธ์ในมุมลบ ทว่าในบางการกระทำของเราก็ก่อเกิดหลายสิ่งหลายอย่างที่งอกงาม<br /><br />หากพูดกันให้ถึงที่สุด มนุษย์ต่างทำในสิ่งต่างๆเพื่อตอบสนองตัวตนของเราทั้งสิ้น เพียงแต่ในการกระทำนั้น หากจะมีคุณค่าความหมายใดซ่อนอยู่ ก็อยากให้ผลกรรมนั้นได้โปรยปรายสู่คนรอบข้างบ้างแม้เพียงสักเล็กน้อย<br /><br />อยากให้กำลังใจตัวเอง ให้กำลังใจเพื่อนๆ ผู้ร่วมชะตากรรมในวัฏฏะ ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อใด...<br /><br /><br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-7679610951604726838?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-6162673274678595322008-05-21T19:39:00.000-07:002009-03-05T19:50:55.855-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCdcQt8lZI/AAAAAAAAAug/QGb4wuTUkdk/s1600-h/217510188_3e027dd31e.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 216px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCdcQt8lZI/AAAAAAAAAug/QGb4wuTUkdk/s320/217510188_3e027dd31e.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309917069519394194" /></a><br /><br />และแล้วการเดินทางเพื่อฝึกฝนตนเองครั้งนี้ก็มาถึงสุดทาง ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าจะเดินต่อในเส้นทางการฝึกตนนี้หรือเปล่า?<br /><br />มันไม่ใช่การตัดสินว่าสิ่งที่ทำนี้ดีหรือไม่ดี ถูกหรือผิด เพียงแต่ยังรู้สึกไม่แน่ใจกับจิตใจของตนเองว่าต้องการอะไรกันแน่ ถ้าการฝึกภาวนาทำให้เรารู้จักตัวเอง แต่ในบางครั้งก็ยังกลัว และไม่เชื่อว่าเราจะทำได้ ซึ่งการไว้ใจกับชีวิตและการสลัดทิ้งความกลัวก็สามารถใช้การภาวนามาช่วยได้<br /><br />แม้จะยังไม่ได้รู้สึกว่า "การภาวนาคือชีวิต" แต่สัมผัสได้ถึงคุณค่าและความสำคัญของการภาวนาที่ต้องใช้ ความผ่อนคลาย ความอ่อนโยน การปล่อย และถ้าเราสามารถทำได้ สมองและหัวใจของเราคงจะรู้สึกโล่งสบายกว่านี้<br /><br />แต่ตอนนี้รู้สึก "เหนื่อย" แม้ว่าบรรยากาศภายในการฝึกอบรมจะดีมาก ทุกๆคนมีมิตรภาพและความหวังดีให้แก่กัน แต่สิ่งที่สัมผัสได้จากส่วนลึกในใจของเรา คือ ความหวาดหวั่นกับสิ่งที่จะต้องเผชิญกับการภาวนา ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงเหมือนกัน<br /><br />เส้นทางเดินของชีวิตต่อจากนี้ เราจะต้องจริงใจกับความรู้สึกของตัวเอง ทำในสิ่งที่เราอยากทำ เผชิญหน้ากับปัญหาที่เข้ามา ด้วยความพร้อมที่จะบาดเจ็บและเจ็บปวด และแผลที่ถูกทำร้ายจากตัวเองและคนอื่น อยู่อย่างเข้าใจธรรมชาติของทุกสิ่ง ไม่ตัดสิน แต่ยอมรับและเข้าใจกับความเป็นไปของทุกสิ่ง<br /><br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-616267327467859532?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-10307677891976628752008-05-21T19:18:00.000-07:002009-03-05T19:22:06.969-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCWkGyKNSI/AAAAAAAAAuI/83_cq-xYQkg/s1600-h/smile.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 124px; height: 93px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCWkGyKNSI/AAAAAAAAAuI/83_cq-xYQkg/s320/smile.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309909507710268706" /></a><br /><br />สติมา ปัญญาเกิด<br />ใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท<br /><br /><br />สู้ๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-1030767789197662875?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-80964190427715333792008-05-21T19:10:00.000-07:002009-03-05T20:33:56.570-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCnmGiWINI/AAAAAAAAAvI/akA70JDknhU/s1600-h/548px-Impact_of_water_droplet.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 293px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCnmGiWINI/AAAAAAAAAvI/akA70JDknhU/s320/548px-Impact_of_water_droplet.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309928233701351634" /></a><br /><br />ตายตอนจบ. จี๊ดซะงั้น.<br />เพราะถูกตัดสิน (คลื่นสมองเบต้าแก่ๆ ตึงขึ้นมาทันใด ให้เขียนอีก เขียนไมาออก ญาณทัสนะไม่เกิด คำไม่ผุด)<br /><br />พื้นที่ พื้นที่ พื้นที่ ยารักษาโรคจี๊ด<br /><br />ให้ชีวิตเรียนรู้<br />เรียนรู้ชีวิต สักวันหนึ่งพื้นที่ฉันจะโต จะโต<br /><br />วันนี้คุณสร้างพื้นที่แล้วหรือยัง<br /><br />หลากหลาย แตกต่าง<br /><br />คลื่นสมองเบต้าแก่ๆ ตึงขึ้นมาทันใด ญาณทัสนะไม่ทำงาน<br />(คงต้อง) ไปนั่ง/นอน จมดิน ก่อนกลับมานั่งเขียน<br /><br />พอดีกว่า<br /><br />ขอบคุณอาจารย์เชอเกียม ตรุงปะ ที่รจนาหนังสือให้ฉันเห็นคุณค่าของฐานใจ ที่มีหัวใจอันเปราะบาง <br />ขอบคุณเร้จจี้ ตั้ม ที่ถ่ายทอดเครื่องมือในการดูแลภาชนะอันไร้ขอบเขต ผสานจิตกับกายเป็นหนึ่งเดียว<br /><br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-8096419042771533379?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-20951894900275197702008-05-21T19:05:00.000-07:002009-03-05T20:31:05.013-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCm8hFVHyI/AAAAAAAAAvA/N7ayHyzIJo8/s1600-h/droplet3.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCm8hFVHyI/AAAAAAAAAvA/N7ayHyzIJo8/s320/droplet3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309927519272902434" /></a><br /><br />ภาวนาคือชีวิต<br />เป็นสิ่งที่จะต้องค้นหาและฝึกฝน <br />และเป็นเรื่องเฉพาะตัว<br /><br />การที่ได้เข้าคอร์สครั้งนี้ ทำให้รู้ว่า<br />มีมิติอื่นที่ได้มีการปฏิบัติ<br />ต่างจากที่เคยได้ยิน ได้รับรู้ และน่าสนใจมาก<br /><br />การเปิดใจ หรือเปิดมณฑล การให้ความสำคัญแก่กาย (Embodiment)<br />ความอ่อนโยน การพูดถึงความเครียด ความสมดุล ความยืดหยุ่น<br />รวมทั้งเทคนิคต่างๆ ตลอดจนแนวทางที่ว่า<br />การเดินทางที่เป้าหมายไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด<br /><br />ล้วนเป็นเรื่องที่เราจะต้องนำไปปฏิบัติ ทดลอง<br />ให้เห็นผลแก่ตนเอง!<br /><br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-2095189490027519770?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-78446599215299112982008-05-21T19:03:00.000-07:002009-03-05T20:24:23.331-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbClH6JLfxI/AAAAAAAAAu4/WKEIySLiWDs/s1600-h/91633901_ac9e199225.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbClH6JLfxI/AAAAAAAAAu4/WKEIySLiWDs/s320/91633901_ac9e199225.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309925515955240722" /></a><br /><br />ยังกล้า และกลัว<br />แต่ก็มุ่งมั่น ...ที่จะก้าวตาม<br />บนหนทาง ...ของนักรบ<br /><br />เพราะตระหนักรู้ ...นี่คือชีวิตที่แท้<br />ไม่อยากตายด้าน ...เหมือนที่ผ่านมา<br />คุณค่า ความหมาย ...ชีวิต เปลี่ยนไปมากมาย<br />แน่นอน ...ต้องเจ็บ และปวด<br />แต่ก็คุ้มมิใช่หรือ ...หากจะรู้จักชีวิตอย่างแท้จริง<br /><br />ต้องลงทุนด้วยชีวิต ...จึงจะได้ชีวิตมา!!<br /><br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-7844659921529911298?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-49275017208977740842008-05-21T19:00:00.000-07:002009-03-05T19:04:56.845-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCR_1fDflI/AAAAAAAAAuA/JxOGe9Wuz28/s1600-h/P7020008.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCR_1fDflI/AAAAAAAAAuA/JxOGe9Wuz28/s320/P7020008.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309904486544932434" /></a><br /><br />กระดาษแผ่นนี้ บวมๆ<br />เพราะน้ำไหลผ่าน<br />เพราะคนเอ๋อเล็กน้อย<br /><br />กระดาษแผ่นนี้เอา<br />ไปตากแดด<br />ได้ไม่นานก็เอามาเขียน<br />เพราะว่าอยากเขียน<br /><br />กระดาษแผ่นนี้จึงชื้น+บวม<br />นิดหน่อยแต่ยังเขียนได้ดี<br />นอนเขียนบนพื้นหญ้า ฟ้าสีน่ารักมาก<br />หญ้าก็ไม่ทิ่มอีก ฮิฮิฮิ<br /><br />อยากนอน+ไปเก็บเสื้อผ้า<br />..และอึ<br /><br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-4927501720897774084?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-84854008490961386632008-05-21T18:39:00.000-07:002009-03-05T21:43:37.076-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbC376DEKeI/AAAAAAAAAvY/YrEoLaSoCRI/s1600-h/k4.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbC376DEKeI/AAAAAAAAAvY/YrEoLaSoCRI/s320/k4.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309946200492091874" /></a><br /><br />การเดินทางมาถึงจังหวะที่ได้ปีนป่ายขึ้นสู่อีกระดับหนึ่ง <br />เป็นเพดานที่สูงขึ้น<br />ให้มุมมองต่อชีวิตที่ลึกเข้าไปภายในอย่างไม่เคยประสบมาก่อน<br />ละเอียดอ่อน ลึกซึ้ง เป็นปริศนาให้ค้นหาต่อ<br />แต่ไม่ใช่หนทางที่หยาบ ต่ำ หรือเห็นแก่ตัว<br /><br />ไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องทำอะไร ละการตัดสิน<br />ผ่อนคลาย อ่อนโยน วางใจ อิสระ<br /><br />ให้ธรรมะมาปฏิบัติกับเรา...<br /><br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-8485400849096138663?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-44809725634385907792008-05-21T00:10:00.000-07:002009-03-05T20:38:35.709-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCore-XQQI/AAAAAAAAAvQ/PRIaw9auNYE/s1600-h/mandala.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 302px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCore-XQQI/AAAAAAAAAvQ/PRIaw9auNYE/s320/mandala.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309929425672290562" /></a><br /><br />เกิดมาเพื่อตามหาแก่นธรรม<br />พร้อมน้อมนำชีวิตสู่วิถี<br />จะฝึกฝนตนเองให้เกิดมี<br />โพธิจิตสถิตย์อยู่ ณ กลางใจ<br /><br />สะอาด สว่าง สงบ<br />ได้ประสบพบแล้วเป็นแสงสี<br />จะสรรค์สร้างชีวิตที่เหลือนี้<br />ด้วยความสงบเย็น เป็นประโยชน์ เอย ฯ<br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-4480972563438590779?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-26313572042375673102008-05-21T00:01:00.000-07:002009-03-05T19:26:51.055-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCX15B7lAI/AAAAAAAAAuQ/vzlLJ0EqhUE/s1600-h/trolo_resized.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/SbCX15B7lAI/AAAAAAAAAuQ/vzlLJ0EqhUE/s320/trolo_resized.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309910912767595522" /></a><br /><br />มณฑลแห่งพลัง<br />กำลังของการตื่นรู้<br />มุ่งสู่ทุกสมรภูมิชัย<br />ก้าวไปด้วยใจที่เบิกบาน<br /><br />นักรบที่เปล่าเปลือย<br />หัวใจเหนื่อยๆไม่ท้อ<br />เสพทุกข์เหมือนเสพแอลกอฮอล์<br />อ้อร้อหัวใจกลายๆ<br /><br />เธอเป็นเช่นฉันไหมหนอ<br />หน้างอเดินตามเส้นสาย<br />ถึงคราวเสพสบพบอันตราย<br />ฉันยืนท้าทายทุกที<br /><br />โอ้! นักรบหนอนักรบ<br />มีรักไปซักทุกที่<br />เห็นใครเมตตาปรานี<br />ยินดีมีสุขร่วมใจ<br /><br />โอ้เอ๋ย! ฉันหานักรบ<br />จะพบกันจริงที่ไหน<br />ถ้าไม่เข้าดูภายใน<br />หัวใจเจ็บช้ำทุกคราว<br /><br />สมรภูมิใหญ่ใจเกินตัว<br />ถ้ามั่วอาจจะพลาดได้<br />วิถีพลังแห่งไฟ<br />ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ควรลืม?<br /><br />ปัญญุตราพาสมร<br />ก้าวดอมสติตรึงดอกไม้<br />ได้ยินเสียงนักรบแห่งหัวใจ<br />เพิ่มไฟพลังขลังปัญญา<br /><br />เมตตา กรุณา มุทิตาจิต<br />วางใจประชิดพรหมวิหาร<br />มุ่งสู่โพธิจิตติดปัญญาญาณ<br />รุกรานศัตรูหมู่ไฟ<br /><br />ไฟนอกไฟในแผดเผา<br />ไฟเงาไฟลวงสรวงไหน<br />ฉันมุ่งเพียงไฟในใจ<br />ปัญญาเผาไหม้ไฟพาล<br /><br />สุด สุด ฉันเอ่ยโศลก<br />ไม่มุ่งหวังวิโยคฉิบหาย<br />เพียงก่อพลังคุณในใจ<br />ตื่นรู้เผาไหม้ด้วยปัญญา<br /><br />จบก่อนเวลาหมด หมดเวลา<br />ถวายเทพเจ้าแห่งปัญญาไฟ<br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-2631357204237567310?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-16318417531580349852008-05-20T23:55:00.000-07:002009-03-05T00:01:17.049-08:00ขอเรียกว่า<br /> มณฑลแห่งการตื่นรู้<br />ที่สวนโมกข์<br /> เสียงเม็ดฝนที่กระทบดิน ลมพัด จั๊กจั่นในยามค่ำคืน<br /><br />ช่วง ๒ วันแรก เหมือนเข้ามาอยู่ในเนื้อในตัว<br />เสียงนกที่ทักทายกัน ยามเช้าก่อนรุ่งอรุณ ช่วงที่มานั่งใหม่ๆ<br />ที่รู้สึกได้<br /><br /> แสงแดดยามเช้า เมื่อเราเดินไป<br />เห็นใบหญ้า ดอกหญ้า ชูรับแสงยามรุ่งอรุณ<br />ทุกอย่างช่างงดงามมีชีวิต<br /><br />สัมผัสได้กับความรู้สึกของทุกคนที่งดงาม<br />รู้สึกถึงความปรารถนาดีของตั้ม<br />ที่เปิดให้กับทุกคน<br /><br />ทุกอย่างเดินไปอย่างงดงาม<br />บนความต่อเนื่องของการตื่นรู้<br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-1631841753158034985?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-71868189828044330.post-37539232748388402372008-05-20T23:45:00.000-07:002009-03-05T00:00:18.084-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/Sa-E2ay4LjI/AAAAAAAAAtw/Qt-fEgCxoLg/s1600-h/P7010003.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SOE5gVaJsyk/Sa-E2ay4LjI/AAAAAAAAAtw/Qt-fEgCxoLg/s320/P7010003.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309608556133625394" /></a><br /><br />GIVE IS MORE<br />ไม่ใช่การอยากให้หรืออยากได้<br /><br />อุปสรรคทำให้โลกนี้สวยงาม<br />เครื่องกีดขวางคือแรงบันดาลใจ<br />ในโลกที่ไม่มีอะไรมีจริง<br />การมีอยู่ของรอยยิ้มช่างดีจัง.<br /><br /><br />สัมผัสแห่งการตื่นรู้,<br />พฤษภาคม ๕๑<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/71868189828044330-3753923274838840237?l=mindmandala.blogspot.com' alt='' /></div>วิจักขณ์http://www.blogger.com/profile/06934569399161028960noreply@blogger.com1